Het eiland van plezier

03-08: Wat een reis! Helaas had ik de nacht ervoor maar weinig geslapen maar dat heb ik wel goed gemaakt in de bussen. De ferry echter, dat ging wat minder soepeltjes. Ik wist niet wat ik mee maakte. Elise stelde me de vraag toen we pas net vertrokken waren. 'Word je wel eens zeeziek?' En ja dat werd ik. Erger dan ooit tevoren. Het zweet brak me uit alsof ik vast zat in een sauna voor over de 100 graden Celsius, waar ik onmogelijk uit kon komen. De verleiding om in het water te springen was er zeker, alhoewel ik tegelijkertijd het idee had dat ik niet kon bewegen. Ik was volledig in mijn eigen wereld. Mensen om me heen waren heel lief, ze gaven me kotszakjes, wreven over mijn been en probeerden contact met me te maken, maar dat was niet mogelijk. Wat een geluk dat het geen vijf uur durende boot trip was, maar zoals je, je denk ik wel kan voorstellen kroop de anderhalf uur voorbij. Maar goed, alles gaat voorbij en deze reis dus ook. We waren aan land, promotors van duikscholen over het hele eiland kwamen op ons af, maar ik had er totaal geen oog voor. Ik geloof dat Anke en Laura al een duikschool om hun open water brevet te halen op het oog hadden dus dat was makkelijk. Uiteraard werd mij ook gevraagd of ik wilde duiken, maar op dat moment twijfelde ik er behoorlijk over of ik de zee überhaupt nog wel op wil. Voor mij niet willen vertrekken van Utila zou zijn; bang zijn dat ik de terugreis niet overleef. Oke, genoeg dramatisch gedoe. Gelukkig kregen we snel een kamer toegewezen voor vier personen met eigen badkamer. Woehoee! Dat is namelijk de eerste keer deze reis dat we een privé badkamer hebben. Het bad lag werkelijk heerlijk en de douch was koud maar verfrissend en werkelijk nog nooit zo nodig geweest. Koud zweet en kots is wat je moet doen als je iemand weg wilt jagen, maar alleen als je wit dat degene ook weg blijft! Anke was heel lief een middeltje tegen zeeziekte gaan halen. Geen idee of het bedoeld was voor of na de boottocht, maar ik had wel het idee dat het werkte. Anka en Laura moesten haasten want hun duikcursus begon per direct! De maandagavond, was hamburger en ladies night in ons hostel en ik die me relatief gezien echt goed voelde ging enthousiast met Elise mee. Voor de burger was mijn lichaam echter nog niet bepaald klaar. Slapen kon ik echter ook niet aangezien ik dat zo ongeveer de hele dag gedaan had. Toch maar even het nachtleven van Utila gaan verkennen dan. Het was maandagavond en dat is blijkbaar zo ongeveer de enige echte rustige avond in Utila. De festival week Sun Jam was die weekend begonnen en de meeste mensen zagen er inderdaad behoorlijk vermoeid uit. Zelf wat ik nog bij aan het komen van mijn avontuur op zee, dus een rustige avond kwam me niet verkeerd uit.
4-5-6/8: Over deze dagen hoef ik je weinig te vertellen. Behalve dat ik drie dagen lang genoten heb van niks doen, geen verplichtingen, geen afspraken, geen tours, lekker niks! Of ja niks, ik heb uiteraard wel de strandjes van het eiland verkend en rondgehangen in de vele barretjes, waaronder de idyllische mozaïek bar! Na de challenge in de Skid Row bar: 4 sterke shotjes met herbal kruiden in combinatie met 20x om je eigen as draaien en 20x om de pool tafel rennen en dat het liefst zonder top (dat laatste hebben we als brave meiden uiteraard niet gedaan), was ik dronken genoeg om de mozaïek bar werkelijk de meeste prachtige plek te vinden waar ik ooit was geweest. Een man had veertig jaar gewerkt om de plek te maken zoals deze nu is, dat vraagt hard werk en discipline. Wat het nog beter maakte was een koelbox vol met rum en cola, voor mijn voeten. Ik vraag je, hoe kan ik daar geen gebruik van maken? Je geloofd wel dat dit een goede nacht was. Helaas was ik hierdoor de dag erna tot weinig in staat dan in de hangmatten van het hostel liggen. Maar ach, ik geloof dat de nacht het wel waard was. Bovendien zoals ik zei, er stond niks op de planning.......