Koeien, coctails en Franse kaas!

27 jan: De dag van de shoppingmalls. Het contrast met de drukke, vieze, stinkende straten van Chennai zou niet groter kunnen zijn. In de malls is het schoon, heb je chique koffietentjes en winkels zoals Tommie Hilfiger en Pepe jeans en er is een 5d bioscoop. Een van de films voerden ons mee in een onderzeeër en we hadden serieus een handdoek nodig toen we de bioscoop uitliepen. Na het shoppen (ja ik heb toch een spijkerbroek gekocht al had ik tegen Mathijs gezegd dat dit in het tropische Azië toch echt niet nodig is), de bioscoop en het laten zetten van Laurens tattoo hadden we honger op naar de pizzahut!
28 jan: Chennai is in principe een prima plek om India mee te starten, maar weinig charmant en weinig overzichtelijk. Twee zaken die naar wat we gehoord en gelezen hadden het kustplaatsje Mamallapuram ons wel zou bieden. Niets was daarover gelogen. Het tuktuk ritje er naar toe was veel bewogen, we zaten er met vijf man in en hier was het kleine voertuig duidelijk niet op gemaakt. Halverwege begaf hij het dan ook, maar niet getreurd onze vriendelijke chauffeur belde zijn broer die ons op plaats van bestemming bracht. Mamallapuram is de eerste plek waar ik koeien in grote aantallen zowel op het strand als op de straat zag lopen. De koeien hier denken ook echt dat ze heel wat zijn, kop omhoog en aan de kant gaan ho maar. Naast de koeien heeft dit kleine stadje leuke winkeltjes, gezellige restaurantjes en een prachtige tempel. Christine, een meisje uit Nieuw Zeeland die we bij broadlands hebben leren kennen is inmiddels bij onze zoals Lauren het noemde travelgang gevoegd. Mathijs kon zijn geluk niet op met drie meiden al vond hij het shopgedeelte wat daar bij komt kijken wat minder. In de avond hadden we wel zin in een feestje en zo belandden we bij cocktailbar nightmare, waar ons een gratis cocktail was beloofd. De cocktails en Indiase lekkernijen zoals paneer, masala en onion pakora waren verrukkelijk. Aangezien in India de bars al om 11:00 u (sommige plaatsen zelfs 10:00u) moeten sluiten vervolgden onze cocktail party zich op de rooftop waar we Franse, Zwitserse en lokale mensen leerden kennen. Een van de Indiase mannen leeft in Pondicherry en laat dat nu net het plaatsje zijn waar wij de volgende dag heen wilden. Een lift was geregeld!
29 januari:
Pondicherry is een plaatsje waar de Fransen nog tot 1954 over regeerden en dat is te zien en te merken. Langs de zee loopt er bijv. een ware boulevard, iets wat ik in Azië nog nooit gezien had. Pondi is een populair plaatsje voor zowel internationale als voor lokale toeristen. Dit is waarschijnlijk de reden waarom het ons maar niet wilden lukken een hotel voor een redelijke prijs te vinden. Na een uur in de brandende zon met een enorm zware backpack op je rug gaat die zoektocht je nog al tegen staan, dat kan ik je wel vertellen. Dit was het moment waarop we onze redders in nood tegen kwamen, Shiva en LG. Twee Indiase gasten die het leuk vinden om in contact te komen met Europese leeftijdsgenoten. Zo heeft LG familie in Frankrijk wonen waar hij binnenkort naar toe gaat om te werken. Helaas voor hen konden ze niet echt hun Frans oefenen met ons, maar voor Engels waren we op het goede adres. Vanaf het begin dat we hen ontmoetten dachten we waarom zijn ze zo extreem aardig voor ons, what is the catch? Maar die bleek er gewoon echt niet te zijn. Ten eerste hadden ze een appartementje voor ons geregeld voor maar 3euro p.p. iets wat onmogelijk leek in pondi. Daarna hebben ze ons alles laten zien per motor, ons heerlijk Indiaas streetfood laten proeven, een simkaart voor ons geregeld, Mathijs naar de kapper gebracht, ons busticket naar Cochin geregeld en zo zal ik nog wel van alles vergeten zijn. Op onze tweede dag in Pondi brachten ze ons naar het vredige, internationale en idealistische Auroville. Een Franse vrouw heeft in 1968 deze gemeenschap opgericht met het idee om een harmonische, geldloze en humane samenleving te creëren. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook al ben ik er geweest nog niet echt een idee hoe ze daar leven. Het heeft een prachtige groene omgeving met grote oude bomen en schitterende bloemen. In het midden staat de Matrinandir. Een grote gouden bol die op symbolische wijze de ziel van het stadje vertegenwoordigt. Na wat rondgekeken te hebben ging we achterop de scooter bij Shiva en LG naar Mango Hill. Een resort met een prachtig groot zwembad waar ze een echt Frans kaasplankje serveren. Ik geloofde echt even dat ik me in de hemel bevond. Wat een heerlijke dag had ik hier samen met Mathijs, Lauren, Christine, LG, Shiva en nog een van hun Indiase vrienden die zo genoot (voornamelijk van de whiskey) dat hij vergat zijn vierjarige zoontje van school te halen. Maar helaas aan alles komt een eind en zo ook aan onze eerste week India in Tamil Nandu met onze nieuwe vrienden. Die avond nog hadden Shiva en LG lastminute een slaapbus voor ons geregeld waardoor we de volgende dag aankwamen in de zuid-west kust van India: Cochin.