Turtles en haaien

28-3: Misschien vlug maar na een week zonder hagelwitte stranden en azuurblauwe zee kreeg ik heimwee naar deze paradijselijke combinatie. Op naar de Tioman eilanden, de locatie van expeditie Robinson 2013. Ik hoefde maar een aflevering te bekijken om te concluderen dat ik daar maar wat graag naar toe wil! Waar wachten we nog op? Helaas werd dat wachten op een bus, een bus en nog een bus en toen we in Mersing arriveerden rond een uur of 6:00 was de laatste ferry net vertrokken. Wachten in Mersing dus waar behalve een niet al te opzienbarende moskee en de haven niet echt iets te beleven valt. Gelukkig voor ons hebben ze wel internetcafés waar we hebben geprobeerd om tot een besluit te komen waar de rest van onze reis ons zou gaan brengen. China, Indonesië, Cambodja, Myanmar of toch de Filipijnen? Er is ook gewoon te veel om uit te kiezen! Toen het internet uitviel zijn we maar lekker naar ons hotelletje gegaan, want waar maakten we ons eigenlijk zorgen over? De komende dagen zouden we ons in een paradijs wanen, liggend aan het strand, duikend en snorkelend tussen de vissen. De rest is van latere zorg, Hakuna matata.
29-3: Tioman eiland het grootste eiland van deze eilanden groep noemen ze ook wel de parel in de zee. Voordat we ook maar voet aan land hadden gezet waren we hier al volledig mee eens. Wat was het water helder en zuiver, zelfs de Andaman zee verbleekte hierbij. Je hoefde het water niet eens in om de mooiste en grootste vissen te zien zwemmen. Ons resort was het enige op het kleine witte strand wat omringd was door jungle. Het strand zit tussen het populair ABC beach en Salang beach in en het was er de rust zelve. Dit was precies waar we behoefte aan hadden. Ik was meteen weer helemaal vredig, zen en happy. Er was niet veel te doen in ons resort dus we hadden het strand helemaal voor ons zelf. In de avond gingen we naar ABC beach om wat te eten en daar de sfeer te proeven. Dit was een jungle trek van een half uur, maar in het donker loopt dat toch iets uit. Gelukkig heeft Mathijs zijn IPhone een zaklamp anders hadden we waarschijnlijk onder een boomstam moeten overnachten. Op ABC beach of te wel air Batang zijn inderdaad wat barretjes, restaurantjes en duikscholen, maar het is niks vergeleken met het bruisende nachtleven dat je aan de kusten van Thailand vindt. Maar dat was wel even lekker, we konden ten slotte nog steeds geen bucket zien!
30-3:
Samen een snorkel tour langs Monkey bay gemaakt, die in een woord wauw was! Wel een beetje jammer van de kleine kwalletjes die elke keer als je ze aan raakt toch een pijnlijke sensatie achterlaten. Toch is het, het zeker zwaard, soms stopte we even op een verlaten strandje om na even geluierd te hebben door te gaan naar de volgende. Wat een leven...
31-3:
De twee leukste en mooiste duiken tot nu toe. Tijdens de eerste duik gingen we wel tot 20m diep en doken we tussen wrakken van Thaise vissersboten die daar illegaal visten. Je kunt daar ook duiken naar grotere schipwrakken maar zo diep mochten wij met ons open water brevet helaas niet gaan. Wie weet toch nog een keer voor de advanced dus.. De tweede duik was nog spectaculairder. We doken tussen schildpadden, een moray en echte haaien. Van te voren was ik toch wel benieuwd hoe ik op deze laatste zou reageren. Ik bedoel na de film Shark had ik me voorgenomen dit wezen en soortgelijke toch op een veilige afstand te houden. Maar op alle duikscholen zeggen ze hetzelfde een verstandige duiker heeft van deze beesten niks te vrezen. Toen ik op zo'n 18 meter diepte op zo'n 8 meter afstand een haai van twee meter zag voelde het inderdaad veilig en voelde ik geen angst maar opwinding. De moray was echter veel enger, hij zag er uit als een soort dikke zeeslang met een grote mond met behoorlijk wat tanden! Daar kwam ik toch maar niet te dicht in de buurt...
Na ons duikavontuur waren we moe maar voldaan. We wilden eigenlijk de oostkust van het eiland nog zien waar surfers de golven trotseren, maar we besloten lekker te relaxen in het resort. In de avond was het plan om naar Salang beach te gaan voor een romantisch diner voor twee. Om dit voor elkaar te krijgen moesten we de jungle weer in richting het noorden. Het was alleen zo dat de afstand een stuk langer was de verwacht en de jungletrek zwaarder. Toen het donker begon te worden zagen we nog steeds geen land in zicht. We hoorden apen geluiden, andere geluiden die we niet konden identificeren en alles ritselde! Ik probeerde positief te blijven aangezien ik het strand echt graag wilde vinden en nou eenmaal vreselijk eigenwijs ben! Op het moment dat bleek dat Mathijs zijn batterij bijna op was en we al snel geen licht meer zouden hebben moest ik mijn lieve vriendje wel gelijk geven. Zo snel mogelijk terug naar ons resort! Volledig bezweet kwamen we weer op ons strand aan, zijn mobiel had net lang genoeg vol gehouden. Maar voor dat wij konden gaan eten moesten we eerst een douch hebben! Nou, dat romantische diner hadden we in ieder geval wel verdiend. Dus zo zie je maar zelfs op een paradijselijk eiland waar je niks hoeft te doen kun je het jezelf heel moeilijk maken...